 |
XIX. Februarii. [Conclusum fore vocandum Inquisitorem.]
p. 31 à 33 |
 |
 tem die lunæ post Brandones (1), XIX. mensis februarii, anno Domini millesimo CCCC. XXX°.: comparentibus hora quasi octava de mane, in dicta domo habitationis nostræ, dominis et magistris, Ægidio, abbate Fiscampnensi, Johanne Beaupere, Jacobo de Turonia, Nicolao Midi, Petro Mauricii, Gerardo Fueilleti, sacræ theologiæ doctoribus ; — Nicolao de Vendères, Johanne de Fonte, in canonico jure licentiatis ; — Guillelmo Haiton, Nicolao Coppequesne, Thoma de Courcellis, bachalariis in theologia, et Nicolao Loyselleur, canonico Rothomagensis ecclesiæ : Nos episcopus prædictus, coram eis exposuimus, quod, post certos articulos super his, quæ de dictis et factis antedictæ mulieris, nobis, ut præmittitur, per dominum nostrum regem traditæ et expeditæ, ferebantur, informationem præparatoriam jusseramus, quatenus videri posset an ad citandum et evocandum præfatam mulierem in causam fidei, sufficiens ratio
haberetur. Ipsisque præsentibus, articulos præmissos et depositiones testium in præmissa informatione contentos, perlegi fecimus. Qui quidem domini et
magistri, præmissis auditis et plenius consideratis, longam et maturam super his deliberationem habuerunt, et tandem nos, eorum consiliis et deliberationibus habitis, decrevimus sufficientem, ex informationibus et aliis, materiam nos habere, propter quam præfata mulier in causam fidei citari et evocari deberet ; ipsamque citandam esse et evocandam in materia fidei decrevimus, super certis interrogatoriis sibi proponendis responsuram. Præterea ut res ipsa convenientius et salubrius deduci valeret, ob reverentiam Sanctæ Sedis apostolicæ, quæ dominos inquisitores hæreticæ pravitatis, ad correctiones errorum, adversum fidem orthodoxara emergentium, specialiter deputavit : ex consilio eorumdem peritorum virorum, conclusimus dominum Inquisitorem hæreticæ pravitatis in regno Franciæ, vocandum esse et in materia fidei requirendum quatenus, si suæ discretioni placeret aut sua crederet interesse, nobiscum se adjungeret in processu. Et quoniam præfatus dominus Inquisitor, pro illo tunc, ab hac civitate Rothomagensi absens erat, vicarium ipsius, Rothomagi existentem, vocandum, et, ut præmittitur, sommandum esse, ordinavimus.
Eadem die post meridiem. [Requisitiones factæ vicario domini Inquisitoris.]
Item eadem die lunæ, hora quasi quarta post meridiem, ad requestam nostram comparuit in dicta domo habitationis nostræ, episcopi prædicti, venerabilis
et discretus vir frater Johannes Magistri, de ordine Prædicatorum, vicarius domini Inquisitoris in regno Franciæ, pro civitate et dioecesi Rothomagensi,
ab eodem deputatus. Quem quidem vicarium sommavimus et requisivimus, ut se nobiscum adjungeret et conjunctim procederet in materia superius declarata ;
offerentes eidem omnia et singula communicare quæ per nos super his facta erant aut fierent in futurum. Ad hæc vero, præfatus vicarius respondit quod paratus erat, commissionem seu vicariatum sibi a domino Inquisitore traditum, nobis ostendere ; cujus viso tenore, libenter faceret in materia quod deberet, pro officio sanctæ Inquisitionis ; verum quia commissus erat singulariter pro dioecesi et civitate Rothomagensi, et nos, quanquam territorium nobis in hac civitate fuisset accomodatum, tamen præsentem processum ratione nostræ jurisdictionis Belvacensis susceperamus agendum, dubitavit præfatus vicarius, an ad ejusdem processus deductionem sua prætenderetur præfata commissio. Cui respondimus, quod in crastinum ad nos rediret, et super hoc interim consilium haberemus.
Source : Edition Jules Renouard et Cie - 1841
Nota : publication sans aucune garantie d'exactitude parfaite avec le texte original.
Notes :
1 Les brandons, c'est-à-dire le dimanche d'après le mercredi des Cendres.
|
